4 มีนาคม 2553

ของฝากจากทะเล

I'm lost in paradise @ Mu Koh Surin


ทะเลสวยขาดใจ ขอโทษด้วย หากเก็บความสวยลงกระดาษไว้ได้ไม่หมด


ต้นจิกทะเล ขึ้นเรียงรายริมชายหาดไม้งาม เหมือนเป็นต้นไม้คู่หาดนี้เลยก็ว่าได้




นี่คือ ใบต้นจิกทะเล สีเหลืองจัดจ้า ปลิวหล่นลง ตัดกับท้องน้ำเขียวจี๋



และนี่คือ ดอกจิกทะเล ร่วงหล่นเกลื่อนกลาดเต็มหาด
ขั้วของมันแสนเปราะบาง จับเบาๆ กลีบดอกและเกสรก็หลุดจากขั้วไปเสียง่ายๆ



วิวหน้าเต๊นท์ ที่อ่าวไม้งาม นั่งมองได้ทั้งวันไม่มีเบื่อ
น้ำทะเล มัน ฟ้า เขียว ระยิบระยับไปหมด
สวยจนเรียกไม่ถูกว่า มันสีเขียวอะไร?


หวังว่าคงจะชอบ ของฝากจากทะเล :)


ไปทะเลมา

ไปทะเลมา

นั่งมองทะเลใส น้ำสีเขียวสวยสุดใจ ลืมหมดสิ้นสิ่งใดที่ทำให้ใจกังวล
แม้จะแสนสุขใจ แต่บางครั้งมันก็เศร้าอย่างไร้เหตุผล เมื่อมองไปยังอีกฟากของขอบฟ้า
มองเส้นแบ่งฟ้ากับน้ำ สิ่งที่รู้สึกคือ "ความอ้างว้าง" มันช่างสวยงาม แต่ก็แสนเศร้า


น้ำทะเลขึ้นลงตามดวงจันทร์ ฉันนั่งมองความธรรมดาสามัญของโลกใบนี้ น้ำขึ้นเต็มฝั่งเขียวระยับรับแดดจ้า ให้ฉันลอยตัวแหวกว่าย แต่สักพักน้ำลง เหือดแห้ง เผยให้เห็นร่องรอยสิ่งที่อยู่ภายใต้น้ำปริ่มอิ่มเต็ม น้ำพัดพาไป ทำเอาใจหาย แต่ไม่นานลมก็จะพัดกลับเข้ามา หอบเอาน้ำทะเลกลับมาอีกครั้ง วนเวียนอยู่อย่างนี้เรื่อยไป

จากมา วันหนึ่งก็ต้องกลับไป ไม่ช้าก็เร็ว

10 กุมภาพันธ์ 2553

อย่าทำร้ายกันด้วยวาจา

คำบางคำ มันยังติดค้างอยู่ในใจ
ลอยไป ลอยมา ทิ่มแทงใจ ไม่ยอมไปไหน
คำที่ออกจากปากเธอ ฉันใส่ใจ
แต่มันเจ็บปวดรู้ไหม ที่ต้องใส่ใจมันอย่างนี้
ไม่ว่าเธอจะตั้งใจหรือไม่
โปรดอย่าทำร้ายฉันด้วยถ้อยคำของเธอ

ต้องเปลี่ยนที่ฉัน หรือปรับที่เธอ
แค่อยากให้เธอพูดกับฉันดีๆ
ระวังความรู้สึกของฉันมากกว่านี้
ฉันเรียกร้องได้ไหม จากมิตรภาพที่ผ่านมา...

6 กุมภาพันธ์ 2553

"ดาหลา"


"ดอกดาหลา"

"ฉันไม่รู้หรอกว่า ดอกไม้ชนิดนี้ มีความหมายว่าอะไร
แต่มันคงมีความหมายบางอย่าง สำหรับฉัน หากได้รับมันมาจากเธอ"


ปล. วาดเล่นที่อัมพวา เค้าว่าแถวนั้นก็ปลูกดอกดาหลากันเยอะนะ :)


18 มกราคม 2553

วาดรูปบำบัด


ภาพนี้ คือความสุขของวันนี้
วันที่เหนื่อยเหลือเกิน...

ใกล้หมดแรง

ผ่านมาเนิ่นนาน ฉันยังสงสัย
เกิดมีวันใด ใจหมดเรี่ยวแรง
ที่เคยยอมทน ที่เคยสับสน มันมีเส้นแดง
บทเรียนคงแพง หากเกินเส้นไป

2 มกราคม 2553

ปีที่ผ่านมา เราเติบโตขึ้นบ้างหรือเปล่า?

ปีที่ผ่านมา เราเติบโตขึ้นบ้างหรือเปล่า?

มีอาจารย์ท่านหนึ่งที่เราเคารพรักบอกกับเราว่า

" I'll tell you a secret, there is no such a thing as growing up after you are 18. It's just how can you conceal your emotions and manipulate others are what you can learn in order to "grow socially". You are what you are and it can't change internally. "

การเติบโตจากการหล่อหลอมบางอย่างอาจจะสิ้นสุดไปแล้ว แต่การเดินทางทั้งภายนอกและภายในยังไม่มีที่สิ้นสุด
สำหรับเรา คำถามนี้เป็นการทบทวน สำรวจตนเอง กับเหตุการณ์ อารมณ์ ความรู้สึกของตัวเองในปีที่ผ่านมา ว่าเราเรียนรู้อะไรบ้าง เข้าใจอะไรมากขึ้นบ้าง ก้าวผ่านสิ่งใดไปได้แล้วบ้าง มีสิ่งใดที่ยังทำไม่ได้และยังต้องพยายามต่อไปอีกบ้าง

เราพบว่า ในปีที่ผ่านมา เรื่องบางเรื่องก็ไม่ "ใหญ่" ทับเรา เท่าเดิมอีกต่อไป เจ็บน้อยลง รับมือได้ดีขึ้น ยิ้มให้มันได้มากขึ้น บางเรื่องก็ปลดล้อคตัวเองออกจากพันธนาการเก่าๆได้แล้ว แต่ก็พบหลายเรื่อง ที่เกิดขึ้นมาใหม่ ให้สับสนงงงวยว่า เรารู้สึกอย่างไรกับเรื่องเหล่านี้นะ มีคำถามใหม่ๆเกิดขึ้นกับตัวเองเสมอ มีอุปสรรคทางกายและทางใจใหม่ๆให้ฝ่าฟัน และเรื่องเก่าๆก็ยังมีตกค้างหลงเหลือทำให้ต้องพยายามกันต่อไป เพื่อวันนึงเราจะอยู่กับมันได้อย่างที่ควรจะเป็น เพื่อที่จะเป็นเราในแบบที่เราอยากจะเป็น บทสรุปของเราในปีนี้ เราอาจจะยังจัดการกับสิ่งต่างๆได้ไม่ดีเลิศนัก ยังร้องไห้ง่ายๆกับเรื่องเดิมๆ ยังจัดการกับอารมณ์ความรู้สึกบางอย่างไม่ได้ ยังไม่เก่ง ยังไม่กล้า ยังไม่วางใจในความสัมพันธ์ แต่เราเชื่อว่ามันคงเขยิบมากขึ้นอีกขั้น และเราจะพยายามต่อไป

ต้องขอขอบคุณ "เพื่อน" ทุกคน "บทสนทนา" ทุกบท "เหตุการณ์" ทุกเหตุการณ์ ที่ทำให้เราเห็นตัวเองได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เข้าใจสิ่งต่างๆมากขึ้นเรื่อยๆ ขอบคุณที่อยู่เคียงข้าง และโอบอุ้มกันมาเสมอ ทั้งในยามสุขและเศร้า ขอบคุณมากค่ะ